17.06.2011 - Praca dla policjantów
Uwaga!
Z dniem 14 listopada 2011 r. Komendant Główny Policji wprowadził zmiany w Ogólnym trybie i zasadach przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji. Zmiany w ww. trybie obowiązujące od dnia 14 listopada 2011 r. zostały zaznaczone kolorem czerwonym.
Ogólny tryb i zasady przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji - obowiązujący od dnia 14 listopada 2011 r. (Plik PDF)
Ogólny tryb i zasady przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji - wprowadzony do stosowania przez Komendanta Głównego Policji z dniem 1 lipca 2011 r. (Plik PDF)
Ogólny tryb i zasady przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji - poradnik, zawiera zmiany wprowadzone przez Komendanta Głównego Policji, które obowiązują od 14.11.2011 r.
Ogólny tryb i zasady przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji - poradnik, zawiera zmiany wprowadzone przez Komendanta Głównego Policji, które obowiązują od 01.07.2011 r.
Propozycje literatury pomocnej w przygotowaniu się do testu wiedzy w ramach postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe
Zakres zadań testowych na test wiedzy na postępowanie kwalifikacyjne
Przykładowe zadania na testy wiedzy w ramach postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe, zarządzanych przez Komendanta Głównego Policji (część ogólna)
Z dniem 1 stycznia 2009 r. Komendant Główny Policji wprowadził do stosowania "Ogólny tryb i zasady przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji".
Przygotowany został także poradnik dla osób angażowanych w procedury kwalifikacyjne. Zawarte są w nim porady i wskazówki dotyczące m.in. procesu oceniania, metodyki tworzenia narzędzi ocen, trybu i zasad przeprowadzania poszczególnych etapów postępowania kwalifikacyjnego, a także zamieszczono wzory dokumentów stosowanych w postępowaniu kwalifikacyjnym oraz opisano proste metody przydatne w bieżącej ewaluacji tego przedsięwzięcia.
Komendant Główny Policji z dniem 1 kwietnia 2010 roku wprowadził zmiany w Ogólnym trybie i zasadach przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji. Zmiany te głównie dotyczą:
* zwiększenia liczby wybranych stanowisk służbowych objętych ww. postępowaniem, * wskazania okoliczności, w których zarządzający postępowanie kwalifikacyjne może odstąpić od przeprowadzenia postępowania, * określenia nowych warunków, jakie powinni spełniać kandydaci, chcący wziąć udział w danym postępowaniu, * zmian w sposobie przyznawania punktów kandydatom podczas rozmowy kwalifikacyjnej.
Wystandaryzowane narzędzie stosowane w postępowaniach kwalifikacyjnych, ułatwia wybór na wakujące stanowiska służbowe w Policji kandydatów posiadających doświadczenie, wiedzę zawodową, umiejętności kierownicze oraz predyspozycje osobowościowe przydatne na tych stanowiskach. Profesjonalizacja doboru kadry na wyższe stanowiska służbowe w Policji, sprzyja poprawie atmosfery w służbie oraz jakości wykonywanych zadań.
Analiza danych uzyskanych w drodze badań ewaluacyjnych prowadzonych od dnia 1 stycznia do 31 grudnia 2010 roku wykazała, iż w postępowaniach udział wzięło 583 kandydatów, którzy najczęściej o postępowaniach dowiadywali się ze strony internetowej jednostki, która je ogłaszała. Prawie wszyscy wskazali, że treść ogłoszenia zawierała wszystkie niezbędne dla nich informacje.
Dla znacznej większości badanych pytania testu wiedzy były skonstruowane w sposób zrozumiały, a sam test posiadał odpowiedni czas trwania i odpowiednią ilość pytań. Rozmowy kwalifikacyjne prowadzone przez członków komisji pozwoliły na właściwą prezentacje predyspozycji osobowościowych, umiejętności kierowniczych, motywacji i osiągnięć zawodowych kandydatów. Wart odnotowania jest fakt, iż ponad 92% badanych pozytywnie oceniło atmosferę panującą w trakcie rozmowy, a prawie 97% oceniło wysoko i bardzo wysoko sposób przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego.
Uczestnicy postępowań kwalifikacyjnych, w zdecydowanej większości, wyrazili się pozytywnie o tej formie doboru kandydatów na wakujące stanowiska służbowe w Policji.
Z danych uzyskanych z badań ewaluacyjnych wynika, że statystyczny policjant uczestniczący w postępowaniach kwalifikacyjnych ma ponad 41 lat i około 19 lat służby, przy czym średnio przesłużył na stanowisku, które aktualnie zajmuje nieco ponad 4 lata.
UWAGA!
Od dnia 1 lipca 2011 roku procedury postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji odbywać się będą według nowych zasad zawartych w Ogólnym trybie i zasadach przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji, zatwierdzonym i wprowadzonym do stosowania przez Komendanta Głównego Policji.
Zmiany w ww. dokumencie, obowiązujące od dnia 1 lipca 2011 roku zaznaczone zostały kolorem czerwonym.
Ogólny tryb i zasady przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska słuzbowe w Policji - wprowadzony do stosowania przez Komendanta Głownego Policji z dniem 1 lipca 2011 r. (Plik PDF)
Ogólny tryb i zasady przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska słuzbowe w Policji - wprowadzony do stosowania przez Komendanta Głownego Policji z dniem 1 kwietnia 2010 r. (Plik PDF)
Ogólny tryb i zasady przeprowadzania postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe w Policji - poradnik, zawiera zmiany wprowadzone przez Komendanta Głównego Policji, które obowiązują od 01.04.2010 r.
Propozycje literatury pomocnej w przygotowaniu się do testu wiedzy w ramach postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe
Zakres zadań testowych na test wiedzy na postępowanie kwalifikacyjne
Przykładowe zadania na testy wiedzy w ramach postępowań kwalifikacyjnych na wybrane stanowiska służbowe, zarządzanych przez Komendanta Głównego Policji (część ogólna)
09.06.2011 - Kampania - Bezpieczna Praca
Kampania „Bezpieczna Praca”
Planujesz wyjazd poza granice kraju w celach zarobkowych przemyśl dokładnie swoją decyzję, a jeśli się zdecydujesz na wyjazd zapoznaj się z informacjami, które mogą okazać się bardzo przydatne podczas przygotować do wyjazdu jak również po dojechaniu na miejsce.
Komenda Główna Policji włączyła się w kampanie społeczną pn. „Bezpieczna Praca” organizowaną przez Fundację ITAKA – Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych. Kampania ma charakter ogólnopolski i skierowana jest głównie do osób planujących wyjazd w celach zarobkowych za granicę, będzie trwała do końca września 2011 r. Celem głównym opisywanego projektu jest zmniejszenie liczby zaginięć wśród osób wyjeżdżających do pracy za granicę oraz przeciwdziałanie zjawisku handlu ludźmi i pracy przymusowej.
Poprzez odpowiednie przygotowanie się osób do wyjazdu można uchronić się przed byciem oszukanym. W tym celu Fundacja ITKA wydała Poradnik „Bezpieczna praca za granicą” – niezbędnik dla planujących wyjazd za granicę. Można w nim znaleźć adresy sieci europejskich ofert pracy czy wykaz zarejestrowanych agencji pracy w Polsce oraz wiele innych przydatnych informacji.
Celem Policji w przedmiotowej kampanii jest rozpowszechnienie informacji o unikaniu zagrożeń związanych z wyjazdami zagranicznymi o charakterze zarobkowym. Informacje o kampanii znajdziemy na stronach internetowych: www.bezpiecznapraca.eu oraz www.zaginieni.pl .
Działania prewencyjne Policji ukierunkowane są na zapoznanie osób wyjeżdżający za granicę z zasadami zachowania bezpieczeństwa przed wyruszeniem w podróż i uniknięcia zostania potencjalną ofiarą oszustów i przestępców.
Koniecznie zbierz informacje o kraju, do którego planujesz wyjechać.
Dowiedz się:
· Jak legalnie się zatrudnić;
· Jakie obowiązuje prawo pracy;
· Jakie są warunki zatrudnienia (jaki rodzaj pracy – stały czy okresowy; ile godzin w tygodniu, czy pracodawca zapewnia mieszkanie, jakie pobiera za nie opłaty, wysokość wynagrodzenia itp.);
· Jakie są zarobki i czy są one zgodne z minimalnymi stawkami wynagrodzenia w danym kraju (odpowiedni urząd przedstawia takie dane);
· Czy i jakie są możliwości uzyskania pomocy na miejscu. Chodzi przede wszystkim o konsulaty polskie, które z urzędu udzielają pomocy obywatelom; Zobacz wydany przez MSZ poradnik ,,Polak za granicą”
· Czy tam gdzie wyjeżdżasz wymagane jest pozwolenie o pracę. Zastanów się, czy masz tam znajomych, nawet daleką rodzinę. Zbierz adresy, uprzedź przed wyjazdem, że jedziesz do ich kraju;
Zostałeś oszukany, zabrano Ci pieniądze, dokumenty, nie masz gdzie mieszkać?
· powiadom miejscową policję;
· zgłoś się do konsulatu RP. Zakres działania i pomocy konsula znajdziesz poniżej;
· poszukaj organizacji pozarządowych, organizacji kościelnych, które pomagają osobom w trudnej sytuacji. Nie wstydź się poprosić ich o pomoc; powiadom najbliższych. Telekomunikacja Polska uruchomiła możliwość dzwonienia do kraju na koszt odbiorcy rozmowy, usługa nazywa się Poland Direct,
09.06.2011 - Kampania - Nie uciekaj
Kampania „Nie uciekaj”
Co roku w Polsce ginie bez wieści ok. 15 000 osób. 20% z nich to nastolatki. Główną przyczyną ich zaginięć są ucieczki z domu, które nasilają się w okresie wakacyjnym.
Kampania profilaktyczna „Nie uciekaj!” prowadzona jest przez Fundację ITAKA – Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych. Komenda Główna Policji włączyła się w kampanię już po raz kolejny.
116 000 – całodobowy telefon w sprawie zaginionego dziecka czy nastolatka, linia bezpłatna.
Zbliżają się wakacje. Jest to czas, kiedy Policja odnotowuje największą liczbę ucieczek z domu nieletnich. Nie każda przygoda nieletniego poza miejscem jego zamieszkania kończy się dla niego przyjemnie. Najczęściej nieletni ponoszą konsekwencje swojego postępowania. Pamiętajmy, im szybciej zawiadomimy Policję o zaginięciu dziecka, tym szybciej dziecko może zostać odnalezione i trafi do domu.
Każdego roku w Polsce ucieka z domów kilka tysięcy młodych ludzi. Uciekają dzieci coraz młodsze, nawet dziesięcioletnie. Uciekają też prawie dorośli, tuż przed osiemnastymi urodzinami. Rodzice najczęściej są tym zaskoczeni, bezradni, nie wiedzą co robić. Dlaczego dzieci uciekają? Najprościej mówiąc, dlatego, że nie znajdują innego rozwiązania sytuacji, w której się znalazły. Wydaje im się, że zawędrowały w ślepą uliczkę. Bezradność oraz strach uniemożliwiają dostrzeżenie rozwiązań innych niż ucieczka. Podpowiadają jedną myśl: „żeby tylko się od tego uwolnić, mieć to za sobą”. Sytuacje, które dla nastolatka wydają się nierozwiązywalne, dla dorosłych często wydają się błahe lub nieważne. Pomyłką jest jednak lekceważenie problemu. To nie rozwydrzenie czy złośliwość sprawiają, że dziecko ucieka. Ucieczka jest zawsze oznaką, że coś, gdzieś, nie jest w porządku.
Niekiedy dzieci uciekają przed niebezpieczeństwem, krzywdą, upokorzeniem. Przed problemami, które przerosłyby niejednego dorosłego człowieka. Uciekają od biedy, molestowania psychicznego, seksualnego, od przemocy, od ciągłych kłótni rodziców. Uciekają dzieci, które nie mają wsparcia w swoim środowisku. Często nie potrafią lub nie wiedzą kogo poprosić o pomoc. Bardzo ważne jest, aby dorośli poświęcali dziecku uwagę. Dzięki temu mogą dostrzec, że dziecko nadaje sygnały o kłopocie. Dzieci mogą nie lubić rozmawiać o szkole, ale mogą też o niej nie opowiadać, gdyż w szkole dzieje im się krzywda i nie potrafią o tym opowiedzieć. Sytuacja może też być odwrotna; warto, żeby nauczyciel zainteresował się dlaczego uczeń śpi na lekcjach, zamiast go karcić. Możliwe, że w domu dzieje się coś takiego, co uniemożliwia dziecku wypoczynek. Dzieci uciekają nie tylko z domów patologicznych. Często tzw. przyzwoici rodzice – spokojni, porządni, zapracowani – dziwią się, że to właśnie ich dziecko uciekło. „Przecież miało wszystko, czego chciało” – mówią. Ale z relacji dziecka wynika coś przeciwnego: czuło się niekochane, nieakceptowane, odrzucone. Sądzi, że rodzice kupowali jego miłość prezentami i pieniędzmi. Nastolatek potrzebuje zainteresowania rodziców, a gdy tego brakuje, ucieczka staje się wołaniem „zauważcie mnie!”. Warto poświęcać dziecku czas. Dziecko może poruszać pozornie błahe sprawy. Jednak jeśli rodzic zainteresuje się jakie znaczenie dla dziecka ma ta sprawa, być może dowie się o swoim dziecku więcej, a przede wszystkim da sygnał, że to z czym dziecko do niego przychodzi ma dla niego znaczenie, nawet jeśli to drobna sprawa. Ciekawość świata, chęć poznania nowych ludzi, syndrom Jasia Wędrowniczka – i to może być przyczyną odejścia dziecka z domu. Wędrowniczek jest tak zainteresowany wszystkim wokół, że nie myśli o tym, co przeżywają szukający go rodzice. Często młodzi ludzie tak dobrze czują się na wyjeździe wakacyjnym, że nie chce im się wracać do domu. I niekoniecznie dlatego, że w tym domu dzieje się coś złego, zagrażającego. Po prostu przygody wakacyjne i emocje z nich płynące są tak ekscytujące, że szkoda, aby się skończyły. Coraz częściej ucieczki młodych ludzi związane są z miłością (czasem ze związkiem nie akceptowanym przez rodziców). Zakochana para o niczym innym nie myśli, tylko o realizacji swojego uczucia – czują się na tyle dorośli, że chcą żyć na własną rękę, żeby nikt im nie przeszkadzał w ich miłości. Niestety nieraz zdarza się i tak, że dziewczyna zakochuje się w starszym mężczyźnie, który obiecuje jej cudowne życie we dwoje. Będzie to obietnica szczególnie kusząca i zniewalająca, jeśli w rodzinnym domu taka dziewczyna miłości nie znajduje lub nie czuje. ucieczkę dziecka poprzedza zawsze jakaś forma ucieczki dorosłych. To najpierw rodzice, nauczyciele, opiekunowie uciekają od szczerych rozmów, od rozwiązywania problemów, od prawdziwych kontaktów i relacji z dziećmi. To najpierw dorośli uciekają od wysiłku, jakim jest praca nad zachowaniem więzi rodzinnych i społecznych. To od nich dzieci uczą się, że wygodniej jest uciec od problemu niż go rozwiązywać.
Co zrobić, gdy Twoje dziecko zaginie?
- Natychmiast zgłoś zaginięcie dziecka na Policji
- Przynieś zdjęcie swojego dziecka, będzie potrzebne przy zgłoszeniu zaginięcia
- Sprawdź, czy w pokoju Twojego dziecka jest coś, co mogłoby dać Ci informacje o motywach jego ucieczki lub o miejscu jego pobytu. Możesz sprawdzić ostatnio odwiedzane przez Twoje dziecko strony internetowe, pocztę elektroniczną. Może to da Ci jakąś wskazówkę w poszukiwaniach.
- Zadzwoń do wszystkich znajomych Twojego dziecka, poproś ich o pomoc w poszukiwaniach. Sprawdzaj wszędzie, ale niech Twój telefon nie będzie wciąż zajęty.
- Zadzwoń do Fundacji ITAKA. Zgłoś zaginięcie telefonicznie pod bezpłatny numer: 116 000 lub wypełnij formularz zgłoszeniowy na stronie internetowej www.zaginieni.pl
- Skontaktuj się ze szpitalami i placówkami pomocy społecznej działającymi w okolicy, być może tam przebywa Twój bliski.
- Skontaktuj się z redakcjami lokalnych gazet i stacji TV. Poproś o zamieszczenie komunikatu.
- Do każdej redakcji dostarcz zdjęcie i krótką informację kto i kiedy zaginął.
- Skontaktuj się z „Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie” (TVP1) 22 851 10 35.
09.09.2010 - Otwarte Jednostki Policji
Od września 2010 r. na terenie województwa warmińsko – mazurskiego ruszyły działania edukacyjno – profilaktyczne pn. „Do źródeł wiedzy o bezpieczeństwie – Otwarte Jednostki Policji”. Lidzbarscy policjanci także włączyli się w te działania.
W Komendzie Powiatowej Policji w Lidzbarku Warmińskim dniem otwartym wyznaczono każdą środę tygodnia, w godzinach 7.30:15.30. W tych dniach odbędą się spotkania z dziećmi i młodzieżą szkolną.
Młodzież i dzieci każdego dnia spotykają cię z wieloma różnymi niebezpieczeństwami. Zagrożenia, związane z naruszeniem prawa, nieszczęśliwe wypadki nie omijają nawet najmłodszych mieszkańców regionu. Od wielu lat prowadzimy działania edukacyjne, mające na celu wyposażenie dzieci i młodzież w umiejętności pozwalające uniknąć takich sytuacji. Obowiązkiem Policji jest zapewnienie bezpieczeństwa i porządku publicznego wszystkim mieszkańcom rejonu oraz ściganie sprawców przestępstw i wykroczeń. Dzieci i młodzież także dopuszczają się łamania prawa popełniając czyny karalne. Poprzez działania edukacyjne chcemy przekazać młodym ludziom wiedzę na temat przepisów prawa i odpowiedzialności prawnej nieletnich za dokonane czyny. Powyższe kroki niewątpliwie wpłyną na ograniczenie przestępczości, bowiem część nieletnich w konflikt z prawem wchodzi z uwagi na niefrasobliwość bądź nieświadomość prawną.
W powiecie lidzbarskim w siedzibach Policji będą odbywać się spotkania edukacyjno –profilaktyczne organizowane dla dzieci i młodzieży, w wyznaczonym dniu w każdym miesiącu. Będą w nich uczestniczyć uczniowie klas podstawowych i gimnazjalnych. Omawiane będą zagadnienia dotyczące: bezpiecznej drogi do szkoły, przemocy rówieśniczej, bezpiecznej zabawy na podwórku, „Uwaga OBCY”, niebezpieczeństwa płynące ze strony biegających psów, pobytu dziecka w domu podczas nieobecności opiekunów, używania petard i fajerwerków, bezpiecznego spędzania ferii zimowych, wakacji, bezpiecznego korzystania z Internetu oraz zagrożeń związanych ze spożywaniem alkoholu, używaniem narkotyków, odpowiedzialności prawnej i karnej nieletnich za popełniane czyny, ucieczki z domu, działalność sekt, a także omówienie przepisów ruchu drogowego. Mamy nadzieję, że przedsięwzięcie Policji zostanie przyjęte z ogromną aprobata i zadowoleniem dzieci i młodzieży oraz nauczycieli. Wszystkie instytucje podejmując takie działania zmierzają do jak największego zapewnienia bezpieczeństwa najmłodszym dzieciom i młodzieży.
12.02.2010 - Telefon 116 123
Już działa kolejny telefon pomocowy 116 123 – telefoniczna poradnia dla osób przeżywających kryzys emocjonalny Od stycznia 2010 r. na terytorium całego kraju został uruchomiony kolejny, bezpłatny numer telefonu jest to 116 123 – poradnia telefoniczna dla osób przeżywających kryzys emocjonalny. Dotychczas w Polsce uruchomiono dwa projekty 116 111 – telefon zaufania dla dzieci i młodzieży, prowadzony przez Fundację Dzieci Niczyje oraz 116 000 – telefon w sprawie zaginionego dziecka prowadzony przez Fundację Itaka. Działalność Poradni Telefonicznej 116 123 będzie obejmowała formy pomocy dla osób doświadczających kryzysu osobistego tj. prowadzenie telefonicznych konsultacji dla osób potrzebujących wsparcia w sytuacjach kryzysowych, rozwijanie i udostępnianie systemu kierowania osób korzystających z pomocy telefonicznej do lokalnie działających specjalistów i instytucji edukacyjnych wspierających interwencję kryzysowe. Na uwagę zasługuje fakt, iż 116 123 jest numerem bezpłatnym, dostępnym od poniedziałku do piątku w godzinach 14:00 do 22:00.Pod tym numerem telefonu dyżurują specjaliści Instytutu Psychologii Zdrowia PTP, udzielając wsparcia i pomocy psychologicznej.
09.02.2010 - Skargi na działalność Policji
Skargi na działalność Policji można kierować do kierowników jednostek policji, jak również składać bezpośrednio do Rzecznika Praw Obywatelskich: Rzecznik Praw Obywatelskich, Aleja Solidarności 77, 00-090 Warszawa Przyjęcia Interesantów: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich poniedziałek w godz. 9.00 - 17.00 od wtorku do piątku w godz. 9.00 - 15.00 telefon: 0-22 55 17 760, 0-22 55 17 811 centrala: 0-22 55 17 700 Pełnomocnik Terenowy w Gdańsku (dla woj. zachodniopomorskiego,pomorskiego, warmińsko-mazurskiego) ul. Chmielna 54/57 80 -748 Gdańsk sekretariat (+ 48) 58 764 73 02 fax (+ 48) 58 764 73 03 Przyjęcia interesantów: telefon (+ 48) 58 764 73 06 poniedziałek w godz. 10.00-17.00 wtorek, środa, czwartek w godz. 9.00-15.00 Pełnomocnik Terenowy w Katowicach (dla woj. śląskiego, małopolskiego, świętokrzyskiego) ul. Jagiellońska 25 pokój 122 40 – 032 Katowice telefon (+ 48 32) 72 86 800 fax (+ 48 32) 72 86 823 Przyjęcia interesantów: poniedziałek, środa, piątek w godzinach od 9.00 do 15.00 wtorek w godzinach od 10.00 do 17.00 Pełnomocnik Terenowy we Wrocławiu (dla woj. dolnośląskiego, lubuskiego, opolskiego) ul. Wierzbowa 5 50 - 056 Wrocław sekretariat (+ 48) 71 34 69 115 fax (+ 48) 71 343 43 25 Przyjęcia interesantów: telefon (+48) 71 34 69 100 poniedziałek, wtorek, czwartek w godzinach od 9.00 do 15.00 środa w godzinach od 10.00 do 17.00 Linki: strona główna RPO www.rpo.gov.pl formularz elektroniczny http://www.rpo.gov.pl/wniosek/
|